/> Damskie wsparcie – Tradycja – The Tradition
Go to ...

Tradycja - The Tradition

Pismo - Forum światopoglądowe

Damskie wsparcie


Aktywność kobiet w działaniach ochronnych i obronnych wypływała zawsze z poczucia współodpowiedzialności i współuczestniczenia, na równi z mężczyznami, chociaż w innej formie i zakresie, za losy narodu i państwa, czego odzwierciedleniem było powszechne zaangażowanie w pospolite ruszenie, postrzegane jako podstawowy wyznacznik tożsamości narodowej i państwowej.

Już za czasów pierwszych Piastów kobiety chwytały za broń, aby bronić wiary, obyczajów, tradycji, mienia i życia najbliższych. W Polsce średniowiecznej nie brakowało kobiet, które występowały z orężem w dłoni przeciw uciskowi i niesprawiedliwości społecznej. Nazywane były często ?herod-babami?, ze względu na bardzo męski styl bycia. Oprócz aktywności militarnej, kobiety oddziaływały też na mężczyzn, szczególnie tych, którzy wykazywali się brakiem odwagi wobec wroga, lub nie spełniali swych obowiązków względem ojczyzny, gdy ta była w potrzebie. Wybranemu panu przesyłały kądziel ? na znak jego zniewieścienia oraz skórę z zająca ? jako wyraz tchórzostwa. Ten obywatelski wyrzut i wzgarda stosowane były przez kilka stuleci, praktycznie aż do czasów powstania listopadowego. 

Rok 1794 przynosi wybuch powstania kościuszkowskiego. Najwyższy Naczelnik Siły Zbrojnej Narodowej, Tadeusz Kościuszko, bardzo szybko docenił siłę moralną i ważną rolę, jaką mogą i powinny odegrać kobiety w działaniach powstańczych. Już w dniu ogłoszenia powstania, tj. 24 marca 1794 r. w Krakowie wydaje specjalną ?Odezwę do kobiet?, w której zwracając się do wszystkich Polek o wsparcie powstania, nazywa je współobywatelkami, odpowiedzialnymi na równych prawach z mężczyznami za losy swojej ojczyzny. Kościuszko wyznacza również misję, jaką mają kobiety do spełnienia w okresie powstania: praca samarytańska, zaopatrywanie walczących oddziałów w środki sanitarne, żywność, ubrania, nawet amunicję ? wszystkie te zadania zostają przekazane kobietom. 

W okresie powstania listopadowego kobiety prowadzą dwa rodzaje działalności. Po pierwsze, ożywiona i niespotykana do tej pory działalność służb sanitarnych, zakładanie i prowadzenie lazaretów wojskowych oraz opieka nad rannymi i chorymi na cholerę żołnierzami. Drugim rodzajem działalności była jawna, zbrojna walka z wrogiem. Ponieważ oficjalny ?zaciąg? kobiet do oddziałów powstańczych nie był możliwy, kobiety w męskich przebraniach podejmowały służbę w wojsku. Nie sposób wymienić nazwisk wszystkich kobiet, które w ten sposób wojowały. Często, jeśli nie zostały zdekonspirowane w czasie walki, wracały do domów, zakładały sukienki i w ten sposób zacierały  swój udział w boju. 

Więcej o tym, jak kobiety na przestrzeni wieków czynnie uczestniczyły w walce o Polskę, można przeczytać w nr 8/2007 ?Tradycji?, kontakt z redakcją: etradycja@gmail.com 

Tags: ,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

More Stories From Archiwum

About Aleksandra Skrabacz